19 Ekim 2012 Cuma

Hiç tanımadığım biri ...

Ben kendimi bildim bileli insanlarla iletişim kurmayı çok severim.Tanışmak için ilk adımı ben atarım.Bu sayedede bir çok farklı arkadaşım olmuştur benim. Ankara Hacettepe hastanesinede her gidisimizde birçok farklı insanlar görüyordum. Yakınımda oturan ailenin ister istemez neden burada olduklarını, çocuklarının hastalıklarını merak ediyordum. Ve iletişime çocuğun annesine veya çocuk büyükse çocuğa hastalığın ne diye sorarak başlıyordum. Cevabı alınca onlarda benim hastalığımı soruyorlar ve bende onlara anlatiyordum. Hemotoloji bölümü ya illaki bir ortak nokta çıkıyor hastalıkta ve başlıyoruz konuşmaya. Konu konuyu açıyor ve geldiğimiz nokta hastalıktan apayrı yerlere gidiyor :) Bu sayede o gün içerisinde olsa bile ben o insanlarla samimi oluyordum ve bana dua edeceklerini söylüyorlardı. Aslında bu çok güzel birşey. Kimisi ben neden tanımadığım insanlarla konuşayım diyip ortamlardan uzak kalabilir ama ben her zaman her girdiğim ortamda konuşacak birilerini buluyorum. Erzurum'daki hastanede de beni hemen hemen herkes tanır. Bu çok hastaneye gitmemden kaynaklı bir şey değil. Ben o kişilerle konuşup bazen tecrübelerimden yola çıkarak tavsiyelerde bulunuyorum ve faydalarınıda gördüklerini söylüyorlar.
Geçen günde nükleer tıpta bir işimiz vardı. Ama orada yoğun radyasyon olduğundan dolayı sıramız gelene kadar dışarıda bekledik. O sırada genç bir abla beni maskeli görünce anneme hastalığımı sormuş. Annemde anlatinca kendininde bir dönem İTP hastası olduğunu anlatmış. Ben onlardan biraz uzakta oturuyordum ve yanlarına gittiğimde annem bak buda İTP hastasıymış dedi. Sonra o abla banada neler yaşadığını anlattı ballandıra ballandıra :) Sözü sohbeti hoş biriydi, o anlattı biz dinledik. Konu hastalıktan çıktı ve bambaşka yerlere geldi. Üniversite okuyormuş ve kaldığı yerden memnun değilmiş. Biraz dertliydi o konuda. Neyse annem bu ablaya bir tavsiyede bulundu ve bu ablanin hoşuna gitti. Sonra bizim işimiz bitti ve giderken dediki ben Özge'ye her namaz sonrası,  her aklıma gelişinde,kuran okuyusumda dua edicem kalacak yerimde olursa oradaki herkese senin adınla dua ettiricem dedi. Ben bu sayede tanımadığım bir insanın daha duasını almış oldum. Allah o abladanda razı olsun. İnsanlarla konuşmak, selam vermek,  bir gülümsemek ne kadar güzel,ne kadar hoş şeylere yol açıyor. Allah herkesi iyi insanlarla karşılaştırsın.
Sevgilerimle Özge ...

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Mutluyum-Umutluyum :)