24 Ağustos 2013 Cumartesi

Blogumun Hikayesi

Hastalığımın başından beri sürekli hasta kızın dilinden yazılmış yazılar bloglar arıyordum ama bulamıyordum.
Belki başkalarıda arıyordur,yaşanılan şeyleri yaşayanın dilinden öğrenmek istiyorlardır diye ben bir blog açmaya karar verdim.
Açtım, yazdım ama kimselere duyurmadım,gizli gizli yazdım.
Araya çok zaman,hastalığımın tekrarlaması girdi yazamadım.
Sonra o blogu kaldırdım ve yeni bir blog açtım.
Yakınlarımda okusun istedim.
Hayatımda en zor geçirdiğim,yürüyemediğim günleri kaleme aldım.
Bloğun adı ne olsun dedim ? Aklıma portakal şekeri geldi güzel veya çirkin öyle kaldı bir daha da değiştirmem çünkü ben böyle tanındım :)
İlk yazım sihirli degneklerimi çok az arkadaşım olan facebook hesabımda paylaştım. Baktım beğenildi yine yazdım,yaşadım yazdım,yaşadıklarımı hatırladım yazdım.
Okundu,dua edildi,mutlu oldum.
Tanımadığım insanlar bile okumaya başladı,dualarını aldım.
Keşke keşke keşke ! Bu bloğu önceden açmış olsaydım herşeyi yaşadığım günlerde yazsaydım. Ama inanın ben hastalığımı anlatmayı birilerine duyurmayı hiç sevmezdim.
Hastalık denildimi ağlardım, öylesine hassastım.
Ama artık öyle değilim çok şükür herşeyin daha da farkındayım.
Hastalığımla dalga geçiyorum,yaşadıklarımı yazarken suan olduğu gibi gülümseyerek yazıyorum :)
Bazı yazılarımı yazarken duygulanıyorum tabi ama hepsi geçti gitti çok şükür.
Özge özüne dönüyor !
Herşeye gülen Özge,hastalığada gülüyor ! :)
Heey Hastalık ! Sen beni değil, ben seni yeneceğim ! :)

4 yorum:

  1. Hastalık şimdi kork Özgedenn:)

    YanıtlaSil
  2. yazdiklarini okudum. cok uzuldum portakal sekeri. benim abimede aplastik anemi hastasi. 15 gun once tani konuldu. yarin iminu baskilayici tedaviye basliyicak . cok uzgunum, kahr oldum.

    YanıtlaSil

Mutluyum-Umutluyum :)