4 Ocak 2014 Cumartesi

Zamanla Alışıyor İnsan..

Hastalığımın başlarında,doktor şikayetin varmı diye sorduğunda var olan bütün sorunlarımı söylerdim. Çünkü basit bir sorun bile benim için tehlikeliydi. Aylar geçtikçe yaşanan sıkıntıları söylemeyi unutur oldum. Ben unutunca söylemeyi ya kendiliğinden geçerdi yada sorun iyice ilerler bir şekilde çözülürdü.
Şimdi ise şikayetlerim hayli önemli olmasına, beni rahat bırakmamasına rağmen şikayet önemsenmez ve söylenmez oldu.
Yana yakıla doktora söylediğim şikayetim/şikayetlerim şimdi benim bir parçam olmuş meğer.
Inanırmısınız bunu şimdi farkettim. Neredeyse ağlayarak bir çözüm bulun dediğim ama çòzülemeyen sorun artık bana göre bir sorun olmaktan çıkmış bunu anladım.
Hastalanmadan 2 ay önce kulağım ağırdığı için ağlamaktan bir hal olmuştum.Şimdi ise kulak ağrım varsa hissetmiyor,en şiddetli ağrılarımı bile çok nadir dile getiriyorum.
Zamanla her şeye alışılıyormuş demek..
Canımı asıl yakan da bu ya..
Acılara alışmış olmak..

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Mutluyum-Umutluyum :)